Bontepóés

In dit artikel:

Marie van de Middelhaai, al 23 jaar gids in en rond haar eeuwenoude boerderij in Vlijmen, slaat alarm omdat gemeente Heusden twee nieuwbouwhuizen heeft gepland recht in het zicht van haar historische erf. Volgens haar zou dat het open, groene aanzicht dat haar boerderij tot een levend 19e-eeuws museum maakt onherstelbaar aantasten. De boerderij zelf is door de eeuwen heen aangepast, maar grotendeels authentiek gebleven, met onder meer een oude huiskamer, keuken, pomp, kelder en plee. Marie leeft en werkt zelf nog altijd in traditionele stijl: ze slaapt in de bedstee, spreekt dialect, breit haar kleding en verbouwt vergeten groenten in haar moeshof.

In haar wekelijkse stuk beschrijft ze hoe zwaar het boerenleven ook nu nog is. Deze zomer kampt ze met droogte, moet ze constant water sjouwen, het land maaien, heggen en houtwallen onderhouden en groente opnieuw zaaien die door het weer mislukt. Omdat haar vader een gebroken bovenarm heeft, neemt zij bovendien veel van zijn werk over. Tegelijkertijd ziet ze haar katten zorgeloos luieren, wat haar inspireert tot het lied “Bontepóés”, waarin ze de rust van een kat tegenover haar eigen drukke bestaan zet. Met filmkes en liedjes probeert Marie het oude boerenleven vast te leggen zolang dat nog kan, voordat nieuwbouw het landschap voorgoed verandert.