De letter N

In dit artikel:

Nu het schooljaar na zes weken vakantie is begonnen, hangen er weer spandoeken in het dorp en moeten kinderen opnieuw wennen aan het verkeer. Vooral jonge fietsers rijden volgens Jan Sprangers onzeker, maar pubers maken het in zijn ogen nog bonter: zij bedienen al fietsend hun telefoon, vaak met oortjes in, en letten daardoor nauwelijks op wat er om hen heen gebeurt.

Sprangers merkte dat zelf toen hij vorige week over het fietspad langs de Overlaatweg liep, omdat de spoorlijn richting Waalwijk was afgesloten. Hij moest meerdere keren roepen om te voorkomen dat scholieren hem aanreden. Hun geïrriteerde blikken maakten weinig indruk, schrijft hij met humor.

De terugkeer naar school brengt hem ook terug naar zijn eigen jeugd. Net als de kinderen van nu vond hij de eerste schoolweek spannend, maar verkeer speelde vroeger veel minder een rol. Hij fietste kilometers over onverharde wegen naar school en was in de klas bovendien geen uitblinker, vooral niet in taal. Zijn dialect maakte het lastig om de uitspraak van het lokale dialect en het Nederlands uit elkaar te houden.

Als voorbeeld vertelt hij over een oefening in de eerste klas waarbij leerlingen met een draaischijf een letter moesten kiezen en een dier met die beginletter noemen. Bij de letter N kwam Sprangers achtereenvolgens met dialectwoorden en verkeerd uitgesproken antwoorden voor hond, egel en olifant. De juf verloor uiteindelijk haar geduld. Sprangers wenst de kinderen die weer naar school zijn succes en hoopt dat zij het beter doen dan hij destijds.