Huisarts, molenaar en gelukkig in Hedikhuizen

In dit artikel:

Willem van Breenen (1975) woont met zijn vrouw en twee kinderen in het rustige Hedikhuizen, waar hij bewust neerstreek na een druk bestaan in Breda. De huisarts uit Waalwijk groeide op in Cothen als zoon van een hardwerkende loodgieter en studeerde als eerste in zijn familie geneeskunde, na een vwo-opleiding in Doorn. Tijdens zijn opleiding ontdekte hij dat het huisartsenvak hem het beste paste: minder strak in protocollen dan het ziekenhuis, met meer ruimte voor eigen afwegingen. Een stage in Tanzania maakte grote indruk, vooral door het improviseren met schaarse middelen.

In het heden waardeert Van Breenen vooral de rust, ruimte en natuur rond zijn huis, al merkt hij dat Hedikhuizen weinig voorzieningen heeft. Tegelijk maakt hij zich zorgen over de Nederlandse zorg: door eerdere bezuinigingen en het vertrek van personeel zijn er te weinig mensen aan het bed, terwijl huisartsen ook steeds vaker met onnodige spoedvragen en nachtelijke telefoontjes te maken krijgen. Naast zijn werk is hij vrijwillig molenaar in de vesting van Heusden, een hobby die begon toen hij als kind gefascineerd raakte door een oude dorpsmolen. Ook sport speelt een rol, met padel en kickboksen als uitlaatkleppen.

Voor de toekomst hoopt hij vooral dat zijn kinderen gezond en zelfstandig opgroeien, maar hij waarschuwt ook voor de invloed van digitalisering, sociale media en AI. Hij vraagt zich af hoe de zorg er over tien jaar uitziet in een vergrijzend land en vindt dat bestuurders verder vooruit moeten kijken dan hun eigen termijn.