Joris Mathijsen: "Die verloren WK-finale blijft altijd pijn doen"
In dit artikel:
Joris Mathijsen, oud-international met 84 interlands, begint per 1 juni als technisch directeur bij Fortuna Sittard en beleeft daardoor een drukke zomer. De geboren Goirlenaar uit Goirle, woonachtig in Tilburg, tekende voor drie jaar nadat hij twee seizoenen bij ADO Den Haag actief was. Hij noemt de plannen en visie van Fortuna aantrekkelijk en kijkt uit naar de samenwerking met trainer Danny Buijs. Voor Mathijsen voelt de functie ook persoonlijk: hij brak als speler door bij Willem II en is blij dat die club weer in de Eredivisie speelt — zijn terugkeer naar Limburg betekent dus ook een paar extra ‘thuiswedstrijden’ richting Tilburg.
Als voormalig vaste kracht in Oranje blikt Mathijsen vooral terug op zijn WK-ervaringen in 2006 en 2010. Hij vertelt dat zo’n toernooi een razendsnelle periode is van presteren en trainen, waardoor je er tijdens het moment zelf nauwelijks bij stilstaat; de echte waarde besef je vaak pas jaren later. Zijn interlanddebuut was tegen Andorra in het Mini Nou Camp van Barcelona, waarbij hij meteen inviel — een herinnering die hem is bijgebleven.
Het WK van 2010 in Zuid-Afrika zit hem nog het meest dwars: de verloren finale tegen Spanje is tegelijk zijn grootste sportieve hoogtepunt en dieptepunt. Vooral de gemiste kans van Arjen Robben — gestopt door de teen van keeper Iker Casillas — blijft als voorbeeld staan van hoe marginale details het verschil bepalen op het hoogste niveau. Dat soort kleinigheden, plus vorm en een beetje geluk, zijn volgens Mathijsen vaak doorslaggevend voor wereldkampioenen.
Voor het aankomende WK heeft hij hoge verwachtingen van Oranje: volgens hem moet Nederland altijd met één doel naar een eindtoernooi reizen — winnen. Hij ziet genoeg kwaliteit bij de spelers om bij elk land aanspraak te maken op de titel. Mathijsen zal het toernooi vooral thuis in Tilburg volgen, samen met zijn gezin, en verwacht dat hij vooral in de knock-outfase massaal in oranje zal aanmoedigen. Zijn persoonlijke oranje-shirts bewaart hij voor binnenshuis; voor de rest hoopt hij gewoon dat Nederland ver komt en liefst met de wereldbeker terugkeert.