Langstraotse Praot - D'n irsten boitelaander bai oons op school

In dit artikel:

In 1975 begon de vertelster als juf op de bewaarschool in haar kleine, vrijwel homogene dorp; buitenlanders kende men daar nauwelijks. Op een maandag bracht de hoofdverpleegster onverwacht een nieuwe kleuter: een rustig, lief kindje met bruine ogen en donker haar in een knotje. De juf plaatste het in de kring en hield toezicht tijdens het buitenspelen volgens het vaste systeem voor plasjes: twee kralenkettingen aan de muur – rood voor meisjes, blauw voor jongens – zodat ze kon zien wie weg was. Het nieuwe kind zei dat het naar het toilet moest en gaf aan de blauwe ketting te willen. De juf, uitgaande van het uiterlijk, gaf echter de rode ketting en stuurde een groot meisje mee naar het meisjestoilet. Even later kwam dat meisje terug, lachend: het nieuwe kind móest de blauwe ketting hebben. Toen bleek dat hun eerste “buitenlander” een sikh was. Het verhaal laat op een kleine, menselijke manier zien hoe onwetendheid en vooroordelen in een afgesloten gemeenschap tot misverstanden leiden — en herinnert eraan dat uiterlijk gemakkelijk wordt geïnterpreteerd, maar dat culturele verschillen soms subtiel zijn (bijvoorbeeld een tulband of haaropvang die als knot wordt gezien). Tekst en illustratie: Doreth Berendse (Waspiks).