Langstraotse Praot - Loôpe, nondejuu!

In dit artikel:

Op de boerderij van opa en oma eten de verteller en zijn broer Mari na een middag spek; dorst krijgen ze van het zoute eten. Ome Kees stelt voor om naar het land te rijden om palen met draad te zetten, maar in werkelijkheid leidt hij hen naar de boomgaard van buurman Jan om appels en pruimen te plukken. Ze kruipen over sloten en hekken, vullen hun zakken snel en worden aangespoord door Kees omdat de buurman misschien in de buurt is.

Als er iemand aankomt met een riek, lijkt het eerst op een achtervolging: Kees schreeuwt, de jongens rennen en weten net op tijd over prikkeldraad te klimmen; ze verliezen wat fruit maar blijven ongedeerd. Wanneer de man dichterbij komt, blijkt het Jan zelf te zijn en de situatie verandert in een grap. Kees confronteert hem speels, maant hem minder bier te drinken in het weekend en zegt dat hij moet trakteren. Jan krijgt een tik van Kees en het wordt duidelijk voor de jongens dat ze in een spelletje waren betrokken.

Het verhaal, in dialect verteld, is een nostalgische anekdote over dorpsleven, ondeugende streken en de lichte, plagerige omgang tussen buren. De auteur, Kees van Spijk (Drunens), illustreert met humor hoe kinderen door een vertrouwde volwassene meegesleept worden in een avontuur dat spannend lijkt maar uiteindelijk onschuldig blijkt.