Monumenten en Heusdens Erfgoed - 309 Begraafplaatsen in Vlijmen

In dit artikel:

In Vlijmen veranderden begraafplaatsen door nieuwe regels en maatschappelijke ontwikkelingen. Eeuwenlang werden inwoners en vermoedelijk ook gesneuvelde Franse en Spaanse militairen begraven in en rond de Nederlands Hervormde Kerk aan de Grote Kerk. Franse regelgeving uit 1804 verbood begraven in kerken. Koning Willem I nam die bepalingen in 1827 grotendeels over, waarna vanaf 1829 begraafplaatsen buiten de bebouwde kom werden aangelegd.

Aan het huidige Pastoor van Akenstraatje kwam rond 1829 een algemene begraafplaats met een katholiek en een protestants deel, gescheiden door een dodenhuisje en toegangspoort. Katholieken werden er tot 1880 en protestanten tot 1921 begraven. De begraafplaats werd in 1952 geruimd voor woningbouw; vier protestanten werden herbegraven.

Na de opening van de katholieke kerk aan de Julianastraat in 1866 ontstond daarnaast een katholieke begraafplaats. Die kende verschillende graftypen en kreeg achteraan een Calvarieberg. Veel grafmonumenten zijn bewaard gebleven vanwege hun cultuurhistorische waarde. Daaronder zijn monumenten voor Vlijmense oorlogsslachtoffers en twee geallieerde militairen.

De hervormde gemeente legde in 1921 een eigen begraafplaats aan in het gebied tussen de Achterstraat en Mommersteeg. Deze was aanvankelijk alleen via een lang karrenspoor bereikbaar; sinds 1969 is er een toegang vanaf de huidige Europalaan. Onder anderen predikant Johannes Ossewaarde en zijn zoon Jan, een jonge amateurarcheoloog, liggen er begraven.

Rond 1908 kwam op de Nieuwe Heide, bij de huidige Kavriensestraat, een algemene begraafplaats voor mensen die niet op een kerkelijke begraafplaats konden of wilden worden begraven. Na de bevrijding van Vlijmen in november 1944 kregen zeven Duitse militairen daar tijdelijk een veldgraf. Hun resten werden in 1950 naar Ysselsteyn overgebracht. De begraafplaats verdween in 1954 door de aanleg van de wijk Vliedberg.