Rollator

In dit artikel:

De tekst schetst op luchtige en humoristische toon een bezoek aan een tante die zich tegelijk zorgen maakt over haar gezondheid en koppig is in haar gewoontes. De verteller fietst op een zonnige dag naar haar toe voor koffie, maar treft haar binnen met de gordijnen dicht. Ze zegt dat ze wel van het mooie weer geniet, maar uit angst voor huidkanker liever uit de zon blijft. Tegelijk benadrukt ze dat zonlicht goed is voor vitamine D, botten en humeur, wat haar eigen tegenstrijdige houding extra komisch maakt.

Daarna komt haar ouderdom en lichamelijke achteruitgang ter sprake. De verteller probeert voorzichtig een rollator aan te prijzen, maar tante wil daar niets van weten en schuift dat idee ver van zich af. Vervolgens wordt duidelijk dat ze ook geneigd is om snel medische hulp in te schakelen: bij een aanhoudende hoest belt ze direct de huisarts. Die stelt haar eerst gerust met een onschuldige diagnose en een hoestdrankje, maar als ze twee dagen later terugkomt, zegt hij dat het hoesten waarschijnlijk vanzelf overgaat. De clou is dat zij haar hoest volgens hem “geoefend” heeft, wat de hele scène een ironische, alledaagse humor geeft.