Vehalen van vruger - De geschiedenis van het Land van Ooit (deel 5)

In dit artikel:

Veel oud-medewerkers van het voormalige Land van Ooit in Drunen blijven elkaar opzoeken en koesteren de band die tijdens hun werk in het themapark ontstond. Voor hen geldt: eenmaal een Ooiter, altijd een Ooiter. Tegelijkertijd kijken zij met gemengde gevoelens terug op de manier waarop het park werd geleid.

Marieline van Wely was een van de eerste actrices. In de maand voor de opening repeteerden medewerkers onder primitieve omstandigheden, maar juist het gezamenlijk opbouwen van een nieuw park zorgde voor sterke saamhorigheid. Medewerkers kregen veel ruimte voor eigen ideeën en werden breed ingezet. Van Wely speelde uiteenlopende rollen, ontwierp kostuums, werkte met paarden en maakte samen met Wim Brok ongeveer veertig afleveringen van Ooit-Radio. Brok, die onder meer Ridder Graniet speelde, werd later haar echtgenoot.

Volgens Van Wely nam de waardering voor creatief meedenken in de loop der jaren af. Zij beschrijft een werksfeer waarin medewerkers tegen elkaar werden uitgespeeld, toezeggingen niet altijd werden nagekomen en initiatieven als bedreigend werden gezien. Ook zouden leveranciers en personeel geregeld laat of onvoldoende zijn betaald. Nadat zij en Brok na enkele jaren op onaangename wijze waren vertrokken, begonnen zij als zelfstandige theatermakers. Van Wely runt tegenwoordig alleen het bedrijf Brocéliande, dat acts maakt voor onder meer festivals en de Efteling. De ervaringen bij Ooit, zowel positief als negatief, vormen nog steeds een belangrijke inspiratiebron.

Ariste Alosery uit Vlijmen kwam als bijna vijftienjarige binnen voor een vakantie- en weekendbaan. Ze groeide er uit tot actrice in rollen als Professor Doktor Eensteen en Schildknaap en bleef van 2003 tot het faillissement in 2007 bij het park werken. Binnen de eigen fantasiewereld kregen medewerkers en afdelingen bijzondere namen, zoals de Gouvernementele Hofhouding en het kantoor Attractieve Zaken. Alosery vervulde allerlei taken, van toezicht bij de parkeerplaats en werk bij de waterfietsen tot schoonmaak en optredens.

Het park was voor haar een eerste baan, leerschool en persoonlijke ontwikkeling. Ze werd er zelfstandiger en bleef actief als freelanceartieste, choreografe en docent dans en musical. Vooral de saamhorigheid, de vriendschappen en de personeelsfeesten zijn haar bijgebleven. De ondergang van het Land van Ooit, dat in 2007 failliet ging, vindt ze nog altijd pijnlijk. Veel oud-medewerkers zijn ondanks het einde van het park in de theaterwereld gebleven en houden de herinneringen en onderlinge verbondenheid levend.