Verhalen van vruger: De geschiedenis van het Land van Ooit (deel 1)

In dit artikel:

Eind 1987 zorgden Marc en Marjan Taminiau in Vlijmen en Drunen voor grote opschudding met hun geheime plan om op landgoed d’Oultremont een groots attractiepark te bouwen. De gemeente kreeg pas laat volledige inzage, wat direct leidde tot irritatie in de politiek, vooral bij wethouder Nico Oerlemans, en tot scherpe kritiek in De Vlijmscherper.

Op 8 en 23 december 1987 werden de plannen alsnog aan de gemeenteraad gepresenteerd. Het project, dat via Kasteel Park B.V. werd ondergebracht en ongeveer 15 miljoen gulden aan investeringen had aangetrokken, voorzag in een entree aan de Maasroute, een groot parkeerterrein en een gerestaureerd kasteel met theatrale functies. Maar al snel ontstond brede weerstand. Tegenstanders vreesden dat Vlijmen zou veranderen in een toeristische trekpleister met zware verkeersdrukte, verlies van dorpskarakter en schade aan natuur, landschap en het monumentale erfgoed.

Ook in Nieuwkuijk klonk fel protest, onder meer vanuit het Comité Nieuwkuijk, dat een toestroom van mogelijk een half miljoen bezoekers per jaar onacceptabel vond. Het Brabants Landschap waarschuwde begin 1988 voor aantasting van bos, waterhuishouding en vogelgebied, terwijl Heemschut vooral bezorgd was over de ingreep in het historische kasteel. Tegelijkertijd waren er ook voorstanders, zoals heemkundekring Onsenoort, die het plan onder strikte voorwaarden accepteerden.

Na stevige politieke discussies stemde de gemeenteraad op 25 april 1988 in met een voorbereidingsbesluit om de bestemming van het landgoed te wijzigen, ondanks tegenstand van Gemeentebelangen en het CDA. Op 17 augustus volgde opnieuw een meerderheid voor een versnelde procedure. Daarmee kwam de weg open te liggen voor de latere ontwikkeling van Het Land van Ooit, dat uiteindelijk uitgroeide tot een populaire publiekstrekker, maar begon als een van de felst betwiste projecten in de regio.