Verhalen van Vruger: De geschiedenis van het Land van Ooit (deel 3)

In dit artikel:

Het Land van Ooit werd op 29 april 1989 in Drunen geopend door prins Bernhard. Initiatiefnemer Marc Taminiau zag het park als een aanvulling op attractieparken als de Efteling, het Autotron en de Beekse Bergen. De kern van zijn concept was een combinatie van theater, riddershows en fantasievolle attracties, waarbij kinderen de belangrijkste doelgroep en beslissers waren.

Aan de opening gingen bouwkundige en bestuurlijke problemen vooraf. In februari 1990 legde de gemeente Vlijmen werkzaamheden aan de boerderij en ijssalon stil, omdat de benodigde vergunningen nog niet waren verleend. Ook waren zonder monumentenvergunning schilderwerken aan kasteel d’Oultremont uitgevoerd. Monumentenzorg wilde het kasteel in de oorspronkelijke staat laten herstellen; uiteindelijk werd alleen een deel van de roze kleur aangepast. Bezwaren van het Comité Nieuwkuijk tegen onder meer de verbouwing van de boerderij, de ijssalon en nieuwe theaters wees de gemeente af.

Een opvallend detail uit de aanleg betreft de betonnen soldaten bij de Waterloo-vijver. Op de beelden stond het merkteken NDB van aannemer Nico de Bont. Toen een opzichter de beelden daarom dreigde af te keuren, redde Jozef de Bont de situatie met de uitleg dat NDB ook voor ‘Napoleon de Bonaparte’ kon staan.

Het project vergde vijftien miljoen gulden, bijeengebracht door Brabantse investeerders, banken en Taminiau zelf. De financiers beschouwden het park als een risicobelegging, maar vertrouwden op Taminiau’s ervaring bij onder meer het Autotron en de Efteling. Het park moest jaarlijks ongeveer 340.000 bezoekers trekken om quitte te spelen; Taminiau mikte op 500.000 bezoekers. De inkomsten moesten vooral uit kaartverkoop komen, aangevuld met souvenirs, horeca en feesten.

Het park omvatte een kasteel, theaters, een manege, poppen- en baroktheaters, reuzen, speeltuinen, paarden- en riddershows, een beeldenpark en horecagelegenheden. Het publiek leerde de ‘Ooitgroet’ en kon personages als Ridder Graniet en Sap de Aardwortel ontmoeten. In latere jaren gebruikte Taminiau bekende Nederlanders als baron of barones van Ooit voor publiciteit.

De eerste jaren waren succesvol, al klaagden omwonenden geregeld over geluidsoverlast. Rond het eerste lustrum verloor de formule echter aan kracht. Een poging om met de populaire televisieserie Sesamstraat, inclusief Ernie en Bert, nieuwe bezoekers te trekken, leverde in Drunen weinig op en bleef grotendeels beperkt tot een openluchtvoorstelling.