Verhalen van vruger - De geschiedenis van het Land van Ooit (deel 4)

In dit artikel:

Een bezoeker van het Land van Ooit beschreef zijn bezoek in 2006, het jaar waarin het park in Drunen voor het eerst failliet ging, als teleurstellend. De entreeprijs van 17 euro vond hij te hoog en veel attracties waren volgens hem weinig bijzonder of werkten niet. Zo reed de Luie Lakei niet, waren entertainers en verschillende speeltoestellen weinig boeiend en bleken meerdere attracties varianten op hetzelfde concept. Het doolhof vormde een positieve uitzondering. Ook hekelde hij de gebrekkige hulp bij de Cake Walk, waar zijn kinderen vanwege hun lengte niet in mochten. Door koud en regenachtig weer verliet het gezin het park al om 15.00 uur.

Na het faillissement in 2006 maakte het Land van Ooit in 2007 een doorstart onder leiding van Mascha van Till-Taminiau, de dochter van oprichter Marc Taminiau. Het park kampte echter met slecht zomerweer, tegenvallende bezoekersaantallen en aanhoudend negatieve publiciteit rond het Belgische zusterpark Ooit Tongeren. Leveranciers en samenwerkingspartners verloren hun vertrouwen. Ook een succesvol evenement als het Land van Sint verhuisde naar een andere locatie. Op 21 november 2007 werd het faillissement van het Nederlandse park definitief uitgesproken.

Ooit Tongeren opende op 16 juni 2007 in België. Het 16 hectare grote park was ongeveer half zo groot als het Land van Ooit en kreeg een uitgesproken Romeins thema. Het moest op termijn 150.000 bezoekers per jaar trekken en zou worden uitgebreid met onder meer een theatercomplex, zwemparadijs en themahotel. Het park was verdeeld in vier gebieden, waaronder Het Land van Ooit, Ruige Route en Rijk Romeins.

Al kort na de opening ontstonden grote problemen. Directeur Jan Nonnenman vertrok in augustus, de samenwerking met het financieel managementbureau Scales werd beëindigd en de bezoekersaantallen bleven ver onder de verwachte 7.000 per dag. Daarnaast waren er conflicten met financiers, subsidieverstrekkers en de aannemer. Op 25 augustus legde de verhuurder beslag op de goederen. Taminiau stelde het park daarop een weekend gratis open, maar op 28 augustus vroeg NV Dea Dia, de exploitatiemaatschappij, het faillissement aan.

Justitie onderzocht onder meer de verdenking dat kort voor het faillissement 1,2 miljoen euro aan exploitatie- en subsidiegeld naar Nederlandse vennootschappen was overgeheveld. Marc Taminiau stelde daartegenover dat het park door overheden en financiers te vroeg was geopend en dat gebrekkige infrastructuur en de lokale omstandigheden de oorzaak waren. In 2013 veroordeelde de rechtbank in Tongeren Marc Taminiau, zijn vrouw en hun zoon voor onder meer valsheid in geschrifte, witwassen, misbruik van vennootschapsgoederen en overtreding van de faillissementswet. Zij kregen drie jaar cel met uitstel, een gezamenlijke boete van 11.000 euro, een beroepsverbod van tien jaar en moesten ruim 1,85 miljoen euro schadevergoeding betalen.