Wimke van den Bosch (1934-2024): laatste markante stadsboer van Heusden

In dit artikel:

Aan de Demer in Heusden is een voormalig weiland van ongeveer 5000 vierkante meter veranderd in de Bloementuin. Betrokken inwoners namen het initiatief om het ongebruikte stuk grond tussen de stadswallen en de Demer een nieuwe, groene bestemming te geven. De tuin werd in 2024 ingezaaid en in augustus van dat jaar symbolisch geopend via Lokaal 23.

De plek is nauw verbonden met Wim van den Bosch, de laatste stadsboer van Heusden. Tot enkele jaren geleden graasden er zijn paarden. Van den Bosch woonde naast het terrein, in het voormalige koetshuis van de stadsboerderij, en maakte nog mee dat de bloementuin werd aangelegd. Een dag later overleed hij op 90-jarige leeftijd. De tuin geldt daarom als een blijvend eerbetoon aan hem en aan het agrarische verleden van de vestingstad.

De familie Van den Bosch exploiteerde aan de Demer een boerderij die tot 1985 in gebruik bleef. Wim ging al op twaalfjarige leeftijd op de boerderij werken. Het bedrijf hield koeien en varkens en verbouwde onder meer aardbeien, aardappelen, sla, boerenkool, prei en sperziebonen. Vader Nolleke en Wim verkochten hun producten in Heusden; tijdens de oorlog werden ze met een hondenkar thuisbezorgd. In de jaren zestig, de bloeiperiode van het bedrijf, had de familie bijna twintig koeien en meer dan honderd varkens. Ook pachtten zij landbouwgrond buiten Heusden.

De boerderij werd in 1988, op de voorgevel na, gesloopt tijdens de restauratie van de vesting. Strengere milieuregels maakten het boerenbedrijf in de stad steeds moeilijker. Van den Bosch bleef tot 2005 actief in de tuinbouw en leverde aan de veiling in Drunen. Hij overleed later, na een leven waarin het boerenbestaan centraal stond.

Woningbouw op het terrein is niet toegestaan, omdat de grond eigendom is van zijn nazaten. In Heusden wordt wel gedacht aan een sportzaal voor leerlingen van de Johannes Paulusschool en aan volkstuintjes. De Bloementuin laat volgens de initiatiefnemers zien dat bewoners zelf kunnen bijdragen aan de leefbaarheid van hun omgeving.